OSI | Blood

RSS
Compartir

23 May 2010, 9:25

Onderkoeld spacey, maar niet vlak.

OSI is een project van ex-Dream Theatertoetsenist Kevin Moore en Fates Warninggitarist Jim Matheos. Dat doet een wervelwind aan noten in progmetalvorm veronderstellen, maar dat zijn slechts vooroordelen. Metal vormt maar een klein onderdeel van het muzikale recept op hun derde album, Blood. Prog is het album wel, maar dan meer de sfeervolle variant van Pink Floyd, Amplifier en Porcupine Tree. Gavin Harrison van laatstgenoemde act doet hier zelfs dienst als sessiedrummer.

Het resultaat is sfeervol spacey op een nogal onderkoelde manier, die op het eerst gehoor als vlak bestempeld zou kunnen worden. Dat wordt nog versterkt door de afstandelijke, vaak gefilterde zang van Moore. Maar bij rustig en geconcentreerd luisteren, blijkt het op een subtiele manier allemaal erg spannend en perfect uitgedacht. Dat geldt ook voor Moores zang, zo blijkt uit het nummer 'Stockholm', waarin Opeths Mikael Åkerfeldt de vocalen voor zijn rekening neemt. Hij is een veel veelzijdiger zanger dan Moore, maar juist daardoor krijgt het nummer dat vervelende theatrale progsfeertje dat OSI op de rest van het album juist zo goed weet te vermijden.

Vanwege die koele sound en de grote rol voor keyboards in het algemeen en de Minimoog in het bijzonder, is Blood niet alleen een tip voor spacerockers, maar ook voor liefhebbers van de wat meer naar krautrock leunende elektronische muziek.

(Deze recensie verscheen eerder op KindaMuzik.)

Comentarios

Dejar un comentario. Entra en Last.fm o regístrate (es gratis).